چهل بود عمرش مگر چند روز * پسرزاده ز او چار گيتى فروز حسن عسكرى بود و جعفر دگر * دگر بو براهيم و محمّد شمر « 1 » يكى دخترش بود ، بر همگنان * درود و تحايا ز ما بىكران به سامره كردند شخصش به خاك * مشرّف به دو گشت آن خاك پاك 55 برانند شيعه كه معتز « 2 » ازو * بُد از زهر گشته به دل كينه‌جو وفات محمّد طاهرى و قتل بوقا شرابى « 3 » محمّد همين سال طاهر گُهر * به درد گلو كرد ز ايدر گذر به بغداد از آن فتنه شد آشكار * تبه گشت مردم در آن بىشمار بوقاىِ شرابى در اين سال هم * ز مستى رسانيد بر خود ستم شبى عربده كرد با پيشوا * گريزان شد از بيم آن پادشا 60 به شبگير چون با خمار اوفتاد * نمىديد آن جنگ و آن عزم ياد « 4 » ز ره باز با سامره كرد رو * كه چندى نشيند نهانى درو دل پيشوا را به دست آورد * در آن چارهء كار خود را برد به تنها به نزديكى شط كشيد * يكى از سپاهش به راهش بديد سوى خانهء خويش بردش ز راه * به معتز « 5 » خبر كرد و كردش تباه 65 جهان كينهء مستعين ز آن سران * ستَد پر نرفته زمان اندران نه او ماند و نه طاهرى نه وصيف * خنك آن‌كه وى را نباشد حريف

--> ( 1 ) ( ب 52 ) ( دوم ) . در اصل : براهيم و . . . شمر . ( 2 ) ( ب 55 ) . در اصل و سب : معتر . ( 3 ) ( عنوان ) . در اصل : توفا شرانى ؛ سب : بوقا شرى . بوقا شرابى : همان بوقا ترك است : « در همين سال كه دويست و پنجاه و سوم بود صفوان عقيلى فرمانرواى ديار مصر در حبس سامره بمرد و نيز در همين سال مردم كرخ سامره از فرغانيان و تركان ، وصيف ترك را بكشتند و بغا از دست آنجا نجات يافت . . . معتز در زندگى بغا خواب راحت نداشت و شب و روز از بيم بغا سلاح از خود دور نمىكرد . » ( مروج الذّهب . ج 2 . ص 579 ) . ( 4 ) ( ب 60 ) . در اصل : عرم داد . سب : عزم داد . ( 5 ) ( ب 64 ) ( دوم ) . در اصل و سب : معتر .